- z uwagi na źródło ruchu (organic, cpc, porównywarka, marketing wirusowy, bannery, newsletter, rss)

- z uwagi na żródło ruchu vs landing page (czy landing page jest dobrze dobrana dla danego źródła)

- z uwagi na cel konwersji (co jest konwersją na danym serwisie – zakup, przeczytanie artykułu, dodanie komentarza itd)

- z uwagi na technologie w której strona jest wykonana

Np. jeśli mamy ruch z RSS’a czy wykopu to bounce rate -> 100%.

Jeśli mamy ruch z CPC, organica czy porównywarki cenowej (typowe dla e-commercow) to:
- oceniamy (benchmark) konwersje w branzy
- patrzymy na konwersje z tego zrodla vs konwersja w calym serwisie
Jesli jesteśmy niezadowoleni (zawsze trzeba być niezadowolonym i dążyć do poprawy – nawet jeśli jesteśmy liderem rynku):
- patrzymy czy mamy dobra (najlepszą) strone docelowa (url)
- patrzymy czy mamy dobra (najlepszą) strone docelowa (uzytecznosc, atrakcyjnosc)
- patrzymy czy mamy dobre (najlepsze) ceny!

W przypadku porównywarki pożądaną akcją ze strony klienta jest to, że przejdzie do sklepu partnerskiego – jeśli to zrobi, nie można mówić, że nic nie zrobił i liczyć jego wizyty tak samo jak kogoś kto zajrzał na 10 sekund i kliknął Wstecz. Dlatego kliknięcia na linki zewnętrzne – o ile jest to w interesie serwisu powinny też być liczone jako odrębne odsłony (co w Analytics jest rzeczą banalną), dzięki czemu nie będą nam niepotrzebnie zawyżały wskaźnika odbić.

Zgadzam się że analiza bounce rate jest właściwie niemożliwa bez segmentacji. W przypadku blogów za wysokie wskaźniki odpowiedzialny jest bardziej Google – bo w dużej mierze są to przypadkowe wejścia, a czytelnik szukał czegoś innego (np. na blogu Webaudit rekordy popularności bije zapytanie „jak zarobić milion”). Ale jeśli porównam te przypadkowe frazy z tymi bardziej zbieżnymi z tematyką bloga, to bounce rate powinna spadać. Jeśli jednak nie spada, to świadczy o kiepskiej nawigacji na blogu, który nowego czytelnika powinien wciągać do przejrzenia innych wpisów.